Het begon allemaal toen Margaret James, lerares aan een Engelse dorpsschool, een eenvoudige Siciliaanse herdersfluit in handen kreeg. Na enig experimenteren vond ze een manier om fluiten zoals deze zelf van bamboe te kunnen bouwen. James bouwde in 1926 met haar klas de eerste bamboefluiten en richtte in dat jaar met een aantal gelijkgestemden ‘The English Piper’s Guild’ op. Eén van hen was Ralph Vaughan Williams. Deze internationaal gelauwerde componist was jarenlang voorzitter van het Piper’s Guild en schreef prachtige muziek voor de bamboefluit.

De zoete klanken van de bamboefluit waaiden al snel over naar het Europese vasteland. Drie Nederlanders die aanwezig waren bij een presentatie van de bamboefluit in Zwitserland, waren zo enthousiast dat ze een van de Zwitsers vroegen om in Nederland een cursus te komen geven. Die cursus vond plaats in Amsterdam op de Volksmuziekschool van Willem Gehrels, en was een doorslaand succes. Aan het einde van de cursus, op 30 december 1938, richtten de elf cursisten gezamenlijk het Nederlandsch Pijpersgilde op. Willem Gehrels was zelf een van hen en hij zou jarenlang voorzitter van de vereniging blijven. Dat de vereniging ‘Gilde’ heet, is niet toevallig. Het bouwen van een fluit is eerlijk handwerk, een ambacht dat geduld, liefde en aandacht vraagt en van mens op mens wordt doorgegeven. De oprichters putten inspiratie uit de middeleeuwse gildetraditie en richtten de vereniging op een vergelijkbare manier in, met meesters, gezellen en leerlingen.


Nini Rueter, Mies Müller, Jo van Hoboken en Truus ten Cate (1949)

Nadat de jonge vereniging de eerste moeilijke (oorlogs)jaren had overleefd, begon een grote bloei in de jaren vijftig. De leerlingen stromen toe, vele gezellen worden opgeleid en zeven meesters worden benoemd. Onder hen Mies Müller, een van de oprichters, die decennialang actief zou blijven en door velen als Mater Familias wordt gezien. In de jaren zestig ontstonden de zomerkampen: een week lang kamperen met jongeren of met het hele gezin, bouwen aan een fluit en samen ensembles en orkesten vormen. De vooraanstaande klassieke componist Tera de Marez Oyens verbond zich aan het Gilde en schreef veel muziek voor bamboefluit. Tegelijk lieten de ontwikkelingen in de (pop)muziek de bamboefluit niet onberoerd en onder impuls van de jongeren in de vereniging werden nieuwe muzikale werelden verkend. 

Een aantal gezellen en meesters is actief op een basisschool. Zij laten zo vele leerlingen kennismaken met dit mooie instrument. Zo is de cirkel rond en wordt er tegelijk geïnvesteerd in de volgende honderd jaar bamboefluitmuziek.